…Stójmy! - jak cicho! - słyszę ciągnące żurawie, Których by nie dościgły Źrenice sokoła; Słyszę, kędy się motyl kołysa na trawie,

Kędy wąż śliską piersią dotyka się zioła. W takiej ciszy! - tak ucho natężam ciekawie, Że słyszałbym głos z Litwy. - Jedźmy, nikt nie woła.

Adam Mickiewicz "Stepy Akermańskie"

180px-coat_of_arms_of_lithuania.svg

Litwa – cudowny, zielony kraj, pokryty ogromnymi lasami, poprzecinany wijącymi się jak wstęgi rzekami, z tysiącami jezior. Kraj, którego historia liczy 1000 lat, położony w Środkowo-Wschodniej Europie, na południowo-wschodnim wybrzeżu Morza Bałtyckiego. Należy do zespołu zwanego republikami bałtyckimi – Łotwy i Estonii.
Poeta Czesław Miłosz, urodzony w Szetejniach na Litwie, podczas wręczania Nagrody Nobla w 1980 roku powiedział, że „dobrze jest urodzić się w małym kraju, gdzie przyroda jest ludzka na miarę człowieka, gdzie w ciągu stuleci współżyły ze sobą różne języki i różne religie. Mam na myśli Litwę, ziemię mitów i poezji“.
Litwa, ziemia umiłowana przez najwybitniejszego polskiego poetę Adama Mickiewicza, który w „Panie Tadeuszu“ pisał tak:

„Litwo! Ojczyzno moja! Ty jesteś jak zdrowie;
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto cię stracił. Dziś piękność twą w całej ozdobie
Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie.“

To kraj dzieciństwa i młodości wielu słynnych Polaków: Juliusza Słowackiego, Józefa Piłsudskiego, Czesława Miłosza, Tadeusza Konwickiego..